Fethullah Gülen: Het coronavirus veranderde hoe de ramadan eruitziet. Maar het zal ons geloof in God niet veranderen.

Fethullah Gülen: Het coronavirus veranderde hoe de ramadan eruitziet. Maar het zal ons geloof in God niet veranderen.

Vele jaarlijkse rituelen van de Ramadan zullen doorgaan, zelfs als enige verandering nodig is vanwege onze sociale verantwoordelijkheid om God’s wetten in het universum te respecteren.

Fethullah Gulen persbericht

Fethullah Gülen

De islamitische heilige maand van de Ramadan zal dit jaar anders zijn. Over de hele wereld zullen de moskeeën gesloten zijn, terwijl normaal gesproken aanbidders door overvolle moskeeën op straat gingen bidden. Families zullen niet bij elkaar komen, terwijl ze normaal gesproken voor de Iftar bijeen kwamen om het vasten te breken en zelfgemaakte lekkernijen te delen. En winkelcentra, cafés en straten zullen griezelig stil zijn, wanneer ze normaal gesproken tot leven komen als het donker is.

De Ramadan begon echter nog steeds op donderdagavond, en in de vroege uurtjes op vrijdagochtend kwamen de huishoudens samen, zoals ze dat al eeuwen doen, om slaperig een suhur te delen – de voormiddagmaaltijd.

Zelfs als de wereld worstelt met COVID-19, zullen de jaarlijkse rituelen van de Ramadan doorgaan. Gedurende de hele heilige maand zullen de meeste van de 1,8 miljard moslims in de wereld vasten tussen zonsopgang en zonsondergang, tijd doorbrengen met het reciteren van de Koran, zelfreflectie en gebed in een poging om dichter bij God te komen en hun dankbaarheid te uiten voor onze zegeningen. Normaliter zijn uitgezonderd van het vasten, jonge kinderen, reizigers, zwangere vrouwen en iedereen die ziek is, maar nu wordt dit lijstje uitgebreid met degenen die de symptomen van COVID-19 voelen.

Bidden voor de frontlinie

En dit jaar zullen onze gebeden een speciale plek hebben voor de gezondheidswerkers, hulpverleners en andere essentiële medewerkers die in de frontlinie staan van de strijd om de bevolking te beschermen. In de ogen van God is het redden van mensenlevens en het begunstigen van de mensheid de meest nobele inspanning: De Koran houdt het redden van een leven gelijk aan het redden van de hele mensheid, en de profeet Mohammed (op wie God’s vrede en zegeningen zijn) zegt dat het beste van de mensen degenen zijn die andere mensen ten goede komen.

Onze verplichting om mensen in nood te helpen en te ondersteunen krijgt dit jaar ook een extra betekenis nu onze buren en gemeenschappen te maken hebben met ziekte, verdriet, economische ontberingen en de eenzaamheid van zelfisolatie.

Misschien wel de moeilijkste verplichting voor velen bij het willen voldoen aan de voorzorgsmaatregelen die door de autoriteiten zijn uitgevaardigd, is het opgeven van de geplande bijeenkomsten die bij dit seizoen horen. Maar het volgen van deze maatregelen is een plicht van ons burgerschap en een noodzaak van onze sociale verantwoordelijkheid om Gods wetten in het universum te respecteren. Zo adviseerde de profeet Mohammed – wiens geloof en vertrouwen in God niet te beschrijven was – zelfs om een stad in quarantaine te plaatsen in het geval van een besmettelijke ziekte.

Deze kans benutten

Ieder van ons zou de extra tijd en ruimte die de sociale maatregelen van de pandemie bieden, moeten gebruiken om onze band met God, onze families en onze kernwaarden verder te onderzoeken. Deze tijd biedt een verplichte terugtrekking uit de drukte van ons dagelijks leven en een kans om ons naar God te keren en ons geloof, onze kennis en onze praktijk te verdiepen. Ik hoop dat imams hun gemeenten aan deze mogelijkheden zullen herinneren.

Deze periode dwingt ons ook om te vertrouwen op het internet en de technologieën die daarop zijn gebouwd. Onze jonge generaties zijn beter dan hun ouders zeer goed op de hoogte van deze technologieën. Door de geschiedenis heen hebben boodschappers van God en degenen die streven naar de verlichting van de mensheid altijd gebruik gemaakt van de beschikbare culturele middelen en praktijken om hun boodschap te verspreiden. We moeten ook de tijd nemen om ons te verbinden met onze gemeenschappen op nieuwe manieren, waaronder het toegankelijk maken van onze spirituele bronnen voor de jongere generaties in een taal die zij begrijpen en met technologieën die zij vertrouwd gebruiken.

De pandemie heeft voor nieuwe uitdagingen en veranderingen in ons leven gezorgd en dit kan sommigen van ons ertoe aanzetten om andere mensen de schuld te geven of te bekritiseren. Nu we de Ramadan binnengaan, is het van het grootste belang dat we ons toeleggen op het helpen van mensen in nood, in plaats van anderen de schuld te geven. Het kan zijn dat mensen, groepen of naties met wie we in het verleden verschillen hebben gehad, nu aan het lijden zijn, maar zelfs dan moet ieder van ons de gedachte dat iemand een ramp verdient, afwijzen en als onmenselijk bestempelen.

Het einde van deze tunnel

In een geglobaliseerde wereld is niemand ontheft van een potent probleem, of het nu gaat om het milieu, de geneeskunde of de economie. Dit is een tijd om data te delen en samen te werken om oplossingen te vinden. Dit is een tijd om onze onderlinge afhankelijkheid als naties, als gemeenschappen en als bewoners van een mondiaal ecosysteem te realiseren – een tijd om te erkennen dat we allemaal lid zijn van de menselijke familie en elk de kans hebben om het ware potentieel van de mensheid te laten zien.

Nu we deze heilige maand ingaan, is het van cruciaal belang dat we met hoop vooruit kijken en niet wanhopen, want wanhoop verstikt mensen en vooruitgang. De mensheid heeft in het verleden grote uitdagingen overwonnen, en we zullen ook manieren vinden om deze uitdaging te overwinnen. Als we ons richten op de kansen die deze pandemie biedt, zullen we in staat zijn om de gemoederen hoog te houden en veel sneller het einde van deze tunnel te bereiken.

Onze beleving van de Ramadan zal dit jaar noodzakelijkerwijs anders zijn. Maar in veel opzichten zal het net zo zijn als elk ander jaar: We zullen vasten, we zullen bidden, we zullen ons heilige boek voordragen en we zullen de hele heilige maand tijd nemen voor bezinning en liefdadigheid. Moge God ons in staat stellen om ten volle te profiteren van het feest van de gulheid in de Ramadan.

 

 

Dit artikel is eerder verschenen in NBC News.

Steunbetuiging en oproep over de uitbraak van het Coronavirus door Islam-geleerde Fethullah Gülen

Steunbetuiging en oproep over de uitbraak van het Coronavirus door Islam-geleerde Fethullah Gülen

Ik betuig mijn medeleven aan degenen die hun dierbaren hebben verloren als gevolg van het Coronavirus dat zich over de hele wereld heeft verspreid. Ik bid voor een spoedige genezing van degenen die ziek zijn.

Ik heb er het volste vertrouwen in dat de medewerkers van de volksgezondheidsdiensten, gebaseerd op de wetenschap en eerder opgedane ervaringen, effectieve voorzorgsmaatregelen zullen nemen om deze virusuitbraak te beheersen.

Het is onze verantwoordelijkheid, zowel als burger als mens, dat ieder van ons zich strikt houdt aan de adviezen van de gezondheidsdiensten van de landen waar we wonen.

Waar de getroffenen zich ook op aarde bevinden, het getuigt van medemenselijkheid dat wij medeleven vertonen, hun leed voelen en delen met heel ons hart, en hen helpen op alle mogelijke manieren..

 

Gebed in daad en woord

Het nemen van voorzorgsmaatregelen met betrekking tot de volksgezondheid is een vorm van ‘een gebed in daden’. Naast het nemen van de nodige voorzorgsmaatregelen moeten we ons met hartzeer gevulde smeekbeden, welke gebed in woorden zijn, wenden tot de Schepper van de gehele mensheid.

Als dienaren hebben we de verantwoordelijkheid om zowel de gebeden in daden als de gebeden in woorden, dus met smeekbeden, te verrichten.

In deze voor de gehele mensheid moeilijke tijden  nodig ik iedereen uit om te bidden voor ieders gezondheid en welzijn.

Moge God, de Barmhartige, de mensheid aanstonds redden van deze rampspoed, de zieken spoedig genezen en kracht geven aan degenen die hun dierbaren hebben verloren. Moge Hij het zorgpersoneel, overheidsfunctionarissen en allen die zich inzetten om deze virusuitbraak te bestrijden, bijstaan.

 

🇹🇷 Türkçe

Fethullah Gülen Hocaefendi’den Koronavirüs Mesajı

“Dünyanın hemen her tarafına yayılmış ve şimdiye kadar binlerce insanın vefatına sebep olan Korona virüs salgınında hayatını kaybedenlerin yakınlarına başsağlığı ve hasta olanlara acil şifalar dilerim.

Salgını kontrol altına almaya çalışan toplum sağlığını koruma yetkililerinin ilmi veriler ve daha önce edinilmiş tecrübeler ışığında etkili tedbirler alacağına itimadım tamdır.

Her birimiz bir vatandaşlık ve insanlık mesuliyeti gereği olarak yaşadığımız ülkelerdeki sağlık yetkililerinin ve tıbbi uzmanların yapacağı tavsiyeler ve yönlendirmelere harfiyen uymalıyız.

Dünyanın neresinde olursa olsun afete maruz kalmış insanlara kalben alaka duymak, acılarını hissedebildiğimiz ölçüde paylaşmak ve elimizden geleni yapmak insanlık şuurunun gereğidir.

Toplum sağlığıyla ilgili her türlü tedbirleri almak fiili bir duadır. Bunun yanında yapabileceğimiz çok önemli bir şey de dertli bir kalple kavli dua yoluyla bütün insanlığın Rabbinin kapısını çalmaktır.

Fiili ve kavli duaların her ikisi de aynı zamanda kulluk vazifemizdir.

Bütün insanlığın beraberce yaşadığı bu zor dönemde herkesi insanlığın sağlık ve selameti için duaya davet ediyorum.

Cenâb-ı Erhamürrâhimîn bir an evvel insanlığı bu salgın afetinden kurtarsın, hastalara acil şifalar ve yakınlarını kaybedenlere metanet versin. Salgına karşı mücadele eden bütün sağlık sektörü çalışanları, devlet yetkilileri ve gönüllülerinin yardımcısı olsun.”

Mensenrechten in islam

Mensenrechten in islam

De islam is evenwichtig, breed en universeel als het gaat om mensenrechten. Behalve voor hen die ernaar streven om de staat of het legitieme bestuur af te breken, of die vrijwillig iemands leven hebben genomen, leert de Koran ons dat het ten onrechte nemen van het leven van een persoon een misdaad tegen de hele mensheid is (Al-Ma’ida 5:32). Een dergelijke evaluatie kan in geen enkele andere religie of modern systeem worden gevonden, en een dergelijke hoge waarde is nog nooit door een mensenrechtencommissie of -organisatie aan het menselijk leven gehecht. De Islam accepteert het doden van één persoon alsof de hele mensheid gedood is, want de moord op één persoon laat het idee toe dat iedereen gedood kan worden.

De zoon van Adam, Kaïn, was de eerste persoon die bloed vergoot. Hoewel hun namen niet specifiek in de Koran of in de soenna worden genoemd, leren we uit eerdere geschriften dat een misverstand tussen de twee broers, Kaïn en Abel, heeft plaatsgevonden en dat Kaïn ten onrechte Abel uit jaloezie heeft gedood, waardoor een tijdperk van bloedvergieten werd geopend. Om deze reden zei de boodschapper van God in een van de hadiths:

Telkens wanneer een persoon ten onrechte wordt gedood, wordt een deel van de zonde voor die moord aan Kaïn toegerekend, want hij was de eerste die de weg van de onrechtvaardige moord voor de mensheid opende.

Deze gebeurtenis, met een belangrijke les, komt tot uiting in de Koran:

Leg hun eerlijk het nieuws van Adam’s twee zonen uit: Toen zij elk een offer aanboden, en de ene werd aanvaard en de andere afgewezen. Hij zei: “Ik zweer dat ik je zal doden.” De andere zei: “God accepteert alleen van hen die vroom zijn.” Hij voegde eraan toe: “Ik zweer dat zelfs als je je je hand uitstrekt om mij te doden, ik niet mijn hand zal uitsteken om jou te doden. Ik vrees God, de Heer der Werelden”. (Al-Ma’ida 5:27-28).

Het volgende oordeel wordt gegeven:

Iemand die een persoon doodt, is alsof hij de gehele mensheid heeft gedood, tenzij het (een wettige bestraffing is) voor moord of voor het veroorzaken van wanorde en corruptie op de aarde is; en de persoon die een leven redt, het is alsof hij de levens van alle mensen heeft gered. (Al-Ma’ida 5:32)

 

Dit principe is universeel en dus voor alle tijden geldig. Een ander vers stelt:

Als iemand een gelovige opzettelijk doodt, dan is zijn (of haar) vergelding de hel, om daarin (voor eeuwig) te blijven; en de toorn en de vloek van God zijn over hem (of haar) en een vreselijke straf is voor hem (of haar) bereid. (An-Nisa 4:93).

In een andere hadith, verklaarde onze profeet: “Wie gedood wordt bij de verdediging van hun bezittingen is een martelaar. Wie gedood wordt terwijl hij zijn leven verdedigt, is een martelaar. Wie gedood wordt terwijl hij zijn godsdienst verdedigt, is een martelaar. Wie gedood wordt tijdens de verdediging van hun familie is een martelaar”[2] Alle waarden die in deze hadith genoemd worden, zijn in alle rechtssystemen als aparte principes beschermd. Aan deze zaken wordt in de fundamentele boeken waaruit onze wet bestaat belang gehecht als zijnde “onmisbaar”. Vertrekkend hiervandaan is respect, vrijheid van geloof, leven, voortplanting, geestelijke gezondheid en persoonlijke bezittingen de basisprincipes die voor iedereen behouden moeten blijven. De islam benadert de mensenrechten vanuit deze basisprincipes.

Alleen de Islam eert de mensheid met de eervolle benaming “Gods plaatsvervanger”. Geen enkel ander systeem of religie doet dit. Bovendien stelt de Islam dat alles in de hemel en op aarde, door Gods wet, ondergeschikt is aan de mensheid als het op een legitieme manier gebruikt wordt. Hoe kan een religie die zo’n groot belang aan de mens toekent, de mensenrechten van zelfs maar één persoon verwaarlozen?

 

 

Zie:

1] Bukhari, Diyat, 2, Anbiya, 1, Anbiya, 1; Moslim, Kasamah, 27.

2] Tirmidhi, Diyat, 22; Abu Dawud, SUNNA, 32.

Kinderrechten

Kinderrechten

De voortzetting en het voortbestaan van een volk is inherent aan goed opgeleide generaties; met goede bewustzijn en geestelijke vervolmaking. Als naties geen volmaakte generaties kunnen opvoeden aan wie ze hun toekomst kunnen toevertrouwen, dan is hun toekomst inderdaad duister. Zonder twijfel zijn de ouders de hoofdverantwoordelijken voor de opvoeding van zulke generaties.

De voortzetting van de mensheid zal enkel opnieuw door nieuwe generaties mensen gebeuren. Mensen die de dieptes van hun hart en ziel hebben ontdekt. Generaties die niet hun geestelijke vermogens tot ontwikkeling hebben kunnen brengen, en daarom niet zijn gestegen tot de ware betekenis van het mens zijn, ook al zijn ze afstammelingen van Adam, dan nog blijven zij vreemd tot wat mens zijn betekent; En wat te zeggen over de ouders die door hun laksheid dit op hun geweten hebben?

Lessen uit de natuur

Als bomen goed gesnoeid worden, produceren ze vruchten en verbetert hun groei. Als ze niet goed worden gesnoeid, verschrompelen ze en worden ze belemmerd in hun groei. Wat te zeggen over elk mens, die duizenden meer talenten en vaardigheden bezit? Verdient die niet minstens evenveel zorg als een boom?

O mens, jij bent het die kinderen in deze wereld brengt! Daarom is het ook jouw plicht om hen te helpen stijgen naar de rijke werelden der hemel. Zoals je zorgvuldig omgaat met hun lichamelijke welgesteldheid en gezondheid, minstens zo moet je je ook inspannen voor hun geestelijk leven. Heb hen lief en strek je hand uit voor deze hulpeloze onschuldigen. Sta niet toe dat zij nagelaten worden.

Ouders hebben natuurlijk het recht om ‘mijn kind’ te zeggen over hun kinderen die zij deugdelijk opvoeden, maar wat te zeggen over die mensen die hen ernstig verwaarlozen? En hoe zullen we die ouders noemen die hun kinderen moedwillig kwaadaardig, onfatsoenlijk en ontdaan van enige menselijkheid grootbrengen?

Ouders die hun kinderen aanmoedigen om hun vaardigheden te ontwikkelen en nuttig te zijn voor zichzelf en de samenleving, zullen een sterke nieuwe steunpilaar gegeven hebben aan de mensheid. Als ze daarentegen de menselijke gevoelens van hun kinderen niet cultiveren, zullen ze schorpioenen in de wereld hebben losgelaten.

Islam is verenigbaar met democratie ondanks recente ontwikkelingen in Turkije

Islam is verenigbaar met democratie ondanks recente ontwikkelingen in Turkije

 

 

Begin het jaar 2000 werd Turkije gewaardeerd als een moslimland dat stappen ondernam richting meer democratie. In 2002 kwam de huidige regeringspartij AKP aan de macht en voerde hervormingen door conform de democratische normen van de EU en op het gebied van mensenrechten maakte het land belangrijke stappen.

Deze democratische hervormingen hebben helaas niet lang geduurd. Na enkele jaren werden de hervormingen stopgezet en na de overwinning van de derde verkiezing in 2011 maakte de voormalige premier, nu de huidige president, Erdogan een bocht van 180 graden. Sindsdien volgt het land een toenemende autoritaire koers en vormt het geen voorbeeldfunctie meer voor andere moslimlanden.

Sommige mensen kunnen de laatste negatieve ontwikkelingen in Turkije opvatten als bewijs dat islamitische waarden en democratie niet met elkaar stroken. Echter dit zal een onjuiste redenering zijn.

Ondanks het feit dat de huidige Turkse regering de indruk geeft de islamitische waarden te omarmen,  staan ​​de handelingen van deze macht lijnrecht tegenover de islamitische fundamentele waarden. De islamitische basiswaarden zijn niet gerelateerd aan het gebruik van een bepaalde kledingsstijl of religieuze slogans. De fundamentele waarden van de islam aangaande het besturen zijn; respecteren van de rechtsstaat en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, verantwoording afleggen van de machthebbers en de bescherming van de fundamentele rechten en vrijheden van ieder mens. De ondemocratische ervaringen van Turkije zijn het gevolg van het niet respecteren van de islamitische waarden.

De Anatolische bevolking is multicultureel. Burgers die een soennitische, alevitische, Turkse, Koerdische, een andere etnische, moslim, niet-moslim, religieuze of seculiere levensstijl er op nahouden hebben uiteenlopende ideologieën en overtuigingen. Iedereen dwingen om het zelfde te zijn en te denken is een nodeloze inspanning en respectloos tegenover de mensheid. In dit kader dient men respectvol te zijn tegen ieder burgers gevoelens, denkwijze, levensfilosofie of wereldbeeld. Participerende democratie waar geen meerderheid of minderheid de andere probeert te verdringen is de meest geschikte regeringsvorm voor een dergelijke multiculturele samenleving. Hetzelfde kan ook gezegd worden voor Syrië, Irak en andere buurlanden.

Zowel in Turkije als in verschillende landen hebben in de geschiedenis verschillende despotische regeringsleiders de macht gegrepen door bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten. Ongeacht religieuze overtuigingen en opvattingen moeten burgers bijeen kunnen komen om hun universele rechten en vrijheden in bescherming te nemen en zich op een democratische manier kunnen verzetten tegen degenen die deze rechten schenden.

Zich kunnen uiten tegen onderdrukking is een democratisch recht, een burgerschapsplicht en een religieuze plicht voor gelovigen. De koran stelt dat mensen niet moeten zwijgen tegenover onrechtvaardigheid: “O jullie die geloven! Wees degenen die gerechtigheid handhaven en alleen tot Allah getuigen, zelfs al is het tegen jullie zelf, jullie ouders en jullie naaste verwanten.” (4: 135).

Vrijheid van leven en vrijheid van meningsuiting zijn fundamentele vrijheden.  Dit naleven zonder anderen schade te berokkenen, maakt de mens een echt persoon. Vrijheid is een recht dat door de Barmhartige aan mensen wordt toegekend. Een persoon die beroofd is van zijn vrijheid leeft geen menselijk leven in de werkelijke zin.

In tegenstelling tot wat ‘islam-politici’ beweren, is de islam geen ideologie met betrekking tot een regeringsvorm of bestuur. Het is een religie. In verband met het besturen kunner er wel islamitische principes voorgeschreven zijn, maar deze vormen een klein gedeelte van wat islam inhoudt. Het terugdringen van de islam tot een politieke ideologie is een misdaad tegen de geest van de islam.

Degenen die opvattingen hebben over de staatsvisie van de islam, hebben steeds fouten begaan tegen deze drie punten: Ten eerste verwarden zij de islam die beschreven is in de koran én volgens de Soennah met de historische ervaringen van de moslims. Het is belangrijk met kritische oog te kijken naar de historische ervaringen van moslims en de gemaakte beslissingen, dit tegen het licht van de islam te houden en na te zien naar de naleving van de mensenrechten, de democratie en sociale inclusie en steeds oplossingen te introduceren voor de problemen in de moslimwereld.  De tweede fout is het selectief overnemen van sommige vertalingen van de koran en hadiths om zo eigen gelijk te halen en eigen opvattingen op te leggen. De geest van de koran kan alleen achterhaald worden met een holistische benadering. De derde fout wordt gemaakt door te suggeren dat democratie en religie onverenigbaar zijn,  dat religie enkel voor Allah en democratie voor het volk is. Religie reguleert eveneens de sociale interacties tussen de gelovigen. Voor de moslims is er geen twijfel dat Allah de Almachtige alle dingen in kosmologische termen domineert, maar dit wil niet zeggen dat we geen wil en voorkeuren hebben of dat God dit niet in aanmerking neemt. Het feit dat het volk de macht heeft, wil niet zeggen dat de macht van Allah ontnomen is, maar dat dit door Allah wordt toevertrouwd aan het volk.

Bovendien is het de opdracht van de Staat om fundamentele rechten en vrijheden van de burgers te waarborgen en gerechtigheid en vrede te handhaven. De Staat is op zich geen doel, maar een hulpmiddel dat mensen helpt geluk te bereiken in het leven en het hiernamaals. De Staat staat dicht bij de overtuigingen en waarden van zijn burgers. De term islamitische staat is op zichzelf tegenstrijdig omdat theocratie vreemd is aan de geest van de islam. De staat, die het resultaat is van een sociaal contract tussen mensen, is uiteindelijk samengesteld uit mensen en is dus niet louter te beschrijven als islamitisch of heilig.

Democratie in de wereld komt in verschillende vormen voor. Aan basis van die verschillen ligt het streven naar het democratisch ideaal dat inhoudt dat een groep geen druk uitoefent op een andere groep, wat ook een islamitisch ideaal is. Het principe van de gelijkheid is er omdat Allah de mens eerbaar heeft geschapen en men deze als een kunstwerk dient te respecteren. Gelet op het geheel, merken we op dat participerende democratie of republikeinse bestuursvormen geschikter zijn voor de geest van de islam dan de bestuursvormen monarchie en oligarchie.

Het huidige bestuur in Turkije lijkt meer op een oligarchie dan een democratie.

Hoe kwam dit tot stand?

President Erdogan heeft zijn positie als staatshoofd misbruikt; hij heeft kapitaalbezitters naar zich toe getrokken, zijn nabije omgeving verrijkt en hiermee de ooit veelbelovende democratie in Turkije de verkeerde richting ingesleurd. Hij trachtte zijn macht verder te monopoliseren door een ​​publieke opinie te creëren; ik en alle sympathisanten werden vijanden van de Staat verklaard en verantwoordelijk gesteld voor alle kwaad in het recente verleden van het land. Deze voorvallen zijn typische voorbeelden van hoe men van iemand of van een groep een zondebok maakt.

Na de lancering van de heksenjacht richtte hij zich eerst op dissidenten, inclusief de sympathisanten die zich toewijdden aan vrede en verdraagzaamheid. Later werden de milieuactivisten, journalisten, academici, Koerden, Alevieten, niet-moslims en sommige vrome moslimgroepen die kritiek hadden op Erdogan’s beleid getroffen. Velen werden op onterechte manier ontslagen, gevangengenomen, gefolterd en ontvreemd van bezittingen.

Duizenden sympathisanten die aan de vervolgingen ontsnapten, zochten hun toevlucht in verschillende landen over de wereld waaronder Frankrijk. Hetgeen hen toevalt is integreren in de samenleving, bijdragen aan de oplossingen voor sociale problemen en het bestrijden van radicale interpretaties over de islam in Europa.

In Turkije kan het hebben van sympathie jegens een persoon of groep reden genoeg zijn om te vervolgen. Het aantal slachtoffers neemt elke dag toe. Meer dan 150.000 burgers werden onterecht ontslagen, meer dan 200.000 werden gearresteerd en meer dan 80.000 werden gevangengezet. Van degenen die vluchten voor de politieke vervolgingen, worden hun paspoorten geblokkeerd. Dit is een schending van de fundamentele mensenrechten zoals die gekend zijn door de Verenigde Naties. Ondanks de verschillende militaire coups die Republiek Turkije kende sinds de oprichting in 1923, maakte het land een moeilijke maar zekere vooruitgang richting democratie. De acties van de huidige regering schaden het aanzien van Turkije in de internationale arena. Het duwt Turkije onder de categorie van landen die vijandigheid uitstralen tegenover van vrijheiden; burgers die hun democratische recht gebruiken en kritiek uiten worden gevangen. Het bestuur lijkt alle diplomatieke missies, menselijk kapitaal en materiële middelen gemobiliseerd te hebben om de sympathisanten over de hele wereld lastig te vallen, te achtervolgen en te ontvoeren.

Op de democratische eisen van de burgers lijkt de regering in de recentste jaren geen gehoor aan te geven. De onderliggende reden hiervoor zou de bezorgdheid over de economische stabiliteit kunnen zijn. Als we echter verder kijken dan gisteren kunnen we zien dat er een historische reden voor is.

Hoewel het ideaal van de Turkse Republiek een democratisch bestuur is, zijn er geen systematische inspanning ondernomen om democratische waarden onder het volk  te implementeren. Gehoorzaamheid aan een machtige leider is altijd een belangrijke pijler geweest. Militaire staatsgrepen, die bijna elke tien jaar plaatsvonden, gaven de democratie geen kans om zich volop te ontwikkelen. Burgers zijn vergeten dat de Staat bestaat ​​voor de burgers en niet de burgers voor de Staat. Men kan vaststellen dat president Erdogan geprofiteerd heeft van deze gemeenschapspsychologie.

De democratie van Turkije ligt mogelijk in een coma als gevolg van het huidige regime, maar ik heb hoop. Vervolging is nooit langdurig geweest. Ik ben van mening dat Turkije op een dag zijn weg terug zal vervolgen richting democratie. Er moeten echter enkele maatregelen genomen worden om democratie te laten wortelen voor lange termijn.

Allereerst is het noodzakelijk om het leerplan te herzien. Gelijkheid van burgers voor de wet, fundamentele mensenrechten en vrijheden moeten jongeren in hun vroege schooljaren te zien krijgen zodat zij kunnen opgroeien als beschermers van deze waarden. Ten tweede is er behoefte aan een nieuwe grondwet die de fundamentele mensenrechten beschermt zoals die gekend is in het mensenrechtenverdrag van de Verenigde Naties waar noch een minderheid noch een meerderheid de andere onderdrukt. Om een evenwicht te handhaven en eventuele schendingen van het regime te voorkomen is het noodzakelijk dat het maatschappelijk middenveld en de vrije media door de grondwet gewaarborgd worden. Ten derde moeten opinieleiders democratische waarden en handelingen benadrukken.

Democratie en mensenrechten in Turkije is momenteel in stand-by. Het ziet eruit dat Turkije als moslimland een historische kans heeft gemist om democratische standaarden op EU-niveau te handhaven.

De leiders van een samenleving zijn als room boven vloeistof. De aard van de vloeistof is gelijk aan de aard van de room. Melkroom wordt afgeroomd van melk en yoghurtroom wordt afgeroomd van yoghurt. De leiders van een samenleving weerspiegelen, zo niet altijd met 100%,  de overtuigingen en waarden van de samenleving in het algemeen. Ik hoop en bid dat de pijnlijke gebeurtenissen in de moslimlanden aanleiding geven tot een collectief bewustzijn en hieruit democratische leiders en regeringen ontstaan die voorstanders zijn van vrije en eerlijke verkiezingen en alle fundamentele mensenrechten en vrijheden verdedigen.

 

 

Dit artikel is een vertaling van het stuk dat in de Franse krant Le Monde is verschenen